در باب امتناع «کار جمعی» در میان ما | امین حصوری

 [دریافت نسخه PDF] امین حصوری چرا به سختی می توانیم برای تدارک حرکتی، یا انجام کنشی معین یا سازماندهی یک گروه برای فعالیتی اجتماعی-سیاسی دور هم جمع شویم؟ و چرا دور هم جمع شدن های ما اغلب عمری کوتاه و پایانی تراژیک دارد؟ این نوشته تامل کوتاهی است در باب این پرسش ها، و طبعا از جوانبی محدود و ناتمام. وزن اصلی در این نوشتار بررسی برخی زمینه ها و عواملی است که اشکالی منفی از فردگرایی (یعنی فرد محوری) و «جدا سری» را پرورش داده و بازتولید می کنند. مشخصا در این نوشتار موانع سیاسی «کار جمعی» در جامعه ای نظیر ایران مورد بحث قرار نگرفته است: از یکسو در این حوزه ی گسترده تا کنون بررسی های زیادی انجام شده؛ و از سوی دیگر – و مهمتر اینکه ادامه‌ مطلب …

تکرار «منظم» فجایع انسانی و «گسیختگی» زیست جمعی ما | امین حصوری

[دریافت نسخه PDF] امین حصوری  طبق آمار دولتی در دو دهه اخیر تصادفات اتومبیل و سوانح رانندگی به طور میانگین هر ساله بین ۲۵ تا ۳۰ هزار نفر را در ایران به کام مرگ کشانده است. این میزان از تلفات انسانی چیزی از یک کشتار سیستماتیک کم ندارد، تو گویی در جنگی بی پایان علیه خودمان به سر می بریم (اگر این میانگین را بر دو دهه گذشته اعمال کنیم، به رقمی بین پانصد تا ششصد هزاز نفر/زندگی می رسیم). تکرار مداوم این فاجعه، و بدتر از همه خو گرفتن شهروندان به تناوب منظم این فاجعه – یا عادی شدن آن-، یک تراژدی انسانی مهیب را رقم زده است (مرگ هر ساله 4 تا 5 هزار نفر از شهروندان ساکن تهران در دوره وارونگی جوی و تشدید آلودگی هوا نیز ادامه‌ مطلب …

«آزادی تجارت جنسی» و تسویه حساب با مارکسیسم | امین حصوری

[دریافت نسخه PDF] امین حصوری یک) هم ارزی ایدئولوژیک مارکسیست ها و اسلامگراها چندی است در رسانه‌های جریان مسلط تلاش می‌شود با تکرار ترکیب «مارکسیست‌ها و اسلامگرا‌ها»، دو دسته‌بندی کاملا متفاوت سیاسی/اجتماعی در کنار یکدیگر نشانده شوند تا – ظاهرا – در میزان ارتجاع و سطحی‌نگری‌شان هم‌ارز و خویشاوند قلمداد گردند. موج رشد یافته‌ی اسلام‌هراسی در رسانه‌های مین‌استریم غربی، که پدیده‌ی «بنیاد گرایی اسلامی» را (با تهی کردن پیشینی آن از همه سویه‌های سیاسی و زمینه‌های تاریخی‌اش(1)) دستمایه‌ی خود قرار می‌دهد، اینک به قدر کافی اسلامگراها را نزد افکار عمومی بدنام کرده است تا بتوان «مارکسیست‌ها» را هم در بار معنایی منفیِ اصطلاح «اسلامگراها» سهیم کرد. این فرمول ساده‌ی رسانه‌ای، طبعا در مخاطبان عام ایرانی که از مشی استبدادی و سرکوبگرانه حکومت ج. ا. زخم های بسیاری خورده اند، تاثیر ادامه‌ مطلب …

دو اپیزود در باب اختگی منطق مبارزاتی غالب

[دریافت نسخه PDF] «امین حصوری» توضیح: این یادداشت ها اگر چه به نسبت سیر پر شتاب رویدادها در فضای سیاسی ایران اندکی «قدیمی» اند، اما مضمون آنها همپای بن بست مبارزاتی حاضر، متاسفانه همچنان مزمن و «امروزی» ست. اپیزود اول) نسرین ستوده: ۶ نوامبر ۲۰۱۲ نسرین ستوده سومین هفته اعتصاب غذایش را آغاز کرده است. دشوار بتوان خود را در جایگاهی قرار داد که به رسم معمول او را دعوت به شکستن اعتصاب غذا کرد؛ بی تردید او پیش از این اقدام و در همه این روزهای طاقت شکن، آن برهان های «عقلانی» ای که در پس این گونه دعوت ها مکرر می شود را مرور کرده است. با این وجود، اینکه او آگاهانه این راه را در پیش گرفته، گویا نه فقط ساختار ستم و تبعیض و سرکوب حکومتی، ادامه‌ مطلب …

در باب مواجهه با خیزش‌های محتمل پیش رو

[دریافت نسخه PDF] «امین حصوری» هر شورش و خیزشی که در جایی مثل ایران آغاز شود همواره عناصری از ارتجاع را در خود خواهد داشت؛ خواه به مثابه بخشی از خاستگاه خود و خواه به مثابه نیروهای سازمان یافته ای که تلاش می کنند قیام را به قامت منافع و اهداف ضد مردمی خود در آورند و آن را ابزار اغراض سیاسی خود سازند. چنین وضعیتی به ویژه از آن رو در ایران حادتر است که پیوستار دیرینه سرکوب و خفقان، همواره مانع از شکل گیری خود آگاهی جمعی و طبقاتی و نیز نهادها و تشکل های مستقل تهیدستان و کارگران و ستمدیدگان شده است. با این حال بستر عینی ستم و فلاکت و نارضایتی در جامعه ایران به حدی گسترده است که هر خیزشی (با هرانگیزه و خاستگاهی)‌ به ادامه‌ مطلب …

رودی دوچکه: دنیایی بسازیم که تا کنون وجود نداشته است | ترجمه از: مینا خانی

[دریافت نسخه PDF] مقدمه‌ی «پراکسیس»: اهمیت رجوع به ایده‌ها و آرای «رودی دوچکه» در چیست؟ چه چیز ما را به انتشار متنی از «رودی دوچکه» رهنمون ساخته است؟ جواب این سوالات را تنها می‌توان با قیاس شرایط امروز جهان با روزگاری که وی به عنوان یک «کنشگر چپ در تبعید» شناخته می‌شدْ دریافت. از این رو که سپهر سیاسی آن روزگار تا به امروز دچار هیچ بازآرایی ویژه‌ای نشده است و علی‌رغم داعیه‌داری «دموکراسی»، کماکان صداهای متفاوت از ابراز خود در این پهنه ناکام مانده‌اند. در این هنگامه که سلسله مراتب چیدمان سیاسی، کنش سیاسی افراد را در احزابْ و کنش سیاسی احزاب را مسخ در سیستم نموده است، نیاز مبرمی به راهکارهایی که این آرایش سیاسی و منفعت‌طلبیِ شخصی و حزبیِ شانه‌به‌شانه‌ی آن‌را کناری می‌افکنند و به «مردم» به ادامه‌ مطلب …

مردم متحد هرگز شکست نمی‌خورند، مردم منفرد به‌گا می‌روند !

«آرمین نیکنام» روندی که از کتاب‌های تاریخ مربوط به پس از کودتای ۲۸ مرداد تا همین چند سال اخیر و سپس از طریق مشاهدات شخصی به دست می‌رسد، افت فاحش نوجوانان و جوانان هر دوره نسبت به اسلافشان را بیش از هر چیز باز می‌نمایاند. به مجرد کودتا، نیروهای اجتماعی به شدت دچار فروکاستگی شدند و جو سبک‌سرانه‌ی حیرت‌انگیزی حاکمیت یافت. البته دو استثنا بسیار عمده در این میان وجود دارد. اولی یکی دوسال انتهایی فرایند انقلاب در قالب رشد نیروهای جوان سیاسی و پربار شدن سازمان‌هایی مثل چریک‌های فدایی خلق و مجاهدین خلق و شاخه‌ی جوانان جبهه‌ی ملی؛ پس از آن جنگ تحمیلی با تمام سرداران و فرماندهان جوانی که جنگ را پیش بردند و البته نوجوانانی که شناسنامه‌هایشان را هم جعل می‌کردند تا بتوانند راه به جبهه‌ها پیدا ادامه‌ مطلب …

در باب یکی از چالش های درونی اعتراضات پناهجویی در آلمان

[دریافت نسخه PDF] امین حصوری توضیح: این یادداشت تأمل کوتاهی است درباره یکی از معضلات و یا شکاف های درونیِ اعتراضات پناهجویی در آلمان و در امتداد بحث هایی است که به تازگی از سوی رفقای گرامی ام عسل اخوان (۱) و سپهر مساکنی (۲) پیرامون این مساله (وجود رفتارهای مبتنی بر سکسیسم و هموفوبیا) طرح شده است، همچنانکه در ادامه گفتگوهای حضوری ناتمام مان در برلین. با این حال در این متن تعمدا از ارجاعات مشخص به یادداشت های این عزیزان پرهیز کرده ام، تا نه تنها متن کوتاهتر شود و به خودی خود به مثابه یک روایت مستقل قابل دنبال کردن باشد، بلکه بر پایه این باور که تا جای ممکن باید از شخصی نمایی احتمالیِ دیدگاهها فاصله گرفت و هسته نظری رویکردها را به بحث گذاشت. این ادامه‌ مطلب …

درباره وفاداری به جنبش و هواداری از موسوی

[دریافت نسخه PDF] تحلیلی از «پراکسیس» یک) از جنبش تا ناجنبش تظاهرات ۲۵ بهمن ۱۳۸۹ بارقه امیدی بود برای احیای جنبش، به دنبال روند زوالی که پس از تظاهرات عاشورای ۱۳۸۸ بدان گرفتار شده بود. فرآیند این زوال تحمیلی خود دو مولفه عمده داشت: یکی سرکوب بی امان از سوی حکومتی وحشتزده، که سرکوب هر چه خشن تر و خونین تر را دستمایه ایجاد فضای ارعاب قرار داده بود، تا خود را در اذهان بدنه جنبش شکست ناپذیر بنمایاند و با بالا بردن هزینه های دخالتگری، امکان گسترش جنبش به لایه های وسیع تر جامعه را سد کند؛ و دیگری گفتمان سیاسی حاکم بر جنبش، وابسته به جناح اصلاح طلب، که از چندی پیشتر با ابراز نگرانی نسبت به رشد خطر «رادیکالیسم» در جنبش و امکان فراروی آن از مرزهای ادامه‌ مطلب …

انرژی هسته ای، از منظر حق یا ضرورت؟!

 [دریافت نسخه PDF] امین حصوری بر مبنای اصل صوری برابری حقوقی کشورها، علی الاصول برخورداری از انرژی هسته ای «حق» هر کشوری از جمله ایران است؛ همچنین بدیهی است که دولت هایی که مسلح به جنگ افزارهای هسته ای هستند و حتی به بسیاری از قرار دادهای کاهش تسلیحات و یا کنوانسیون های زیست محیطی جهانی پایبند نیستند (نظیر عدم امضای پیمان جهانی ممنوعیت «مین ضد نفر» از سوی آمریکا و اسرائیل و یا کارشکنی های آمریکا در مقاوله نامه های مربوط به گرمایش زمین و غیره)، در جایگاه موجهی برای منع «اخلاقی/حقوقی» سایر کشورها در دستیابی به انرژی هسته ای و حتی سلاح هسته ای نیستند. به همین ترتیب حتی می توان استدلال کرد نهاد شورای امنیت سازمان ملل نیز که پنج عضو دائمی آن دارای زرادخانه های بزرگی ادامه‌ مطلب …