در همبستگی با مقاومت مردم جزیره و شمال کُردستان در مقابل حملات ارتش و نیروهای امنیتی ترکیه

194428

دریافت نسخه‌ی PDF

در همبستگی با مقاومت مردم جزیره و شمال کُردستان در مقابل حملات ارتش و نیروهای امنیتی ترکیه

بیانیه‌ی گروهی از فعالین چپ و کمونیستِ حاضر در «ششمین گردهمایی سراسری درباره‌ی کشتار زندانیان سیاسی در ایران»

جسم حقیقت دوباره ما را در گوشه‌ای دیگر از این دنیای تبعید گرد هم آورد. همان جسم‌هایی که اگرچه خاموش در خاک آرمیده‌اند، اما هم‌چنان زبان برّان و گویای حقیقتند. حقیقتی بی‌مرز که نشانه‌های خود را در سرتاسر جغرافیای ستم بر خاک نشانده است؛ از خاوران سرخ تا کوبانی و جزیره‌ی ستاره‌نشان. در حالی ششمین گردهمایی سراسری درباره‌ی کشتار زندانیان سیاسی در ایران را برگزار کردیم، که خون خاورمیانه هنوز گرمِ گرم بر سینه‌ی هر کوی و برزنی جاری است. و هنوز زنان و مردانی وجود دارند که پا در رکاب حقیقت‌، برای آرمان‌هایی می‌جنگند که حاکمان سال‌هاست به گمان خود بر آنها مُهر لعنت ابدی حک کرده‌اند: دیروزِ سیاهکل و امروزِ قندیل، شاهو، مشته‌نور و بوتان.

سال جدید میلادی در حالی شروع شد، که کوبانی، فاشیسمِ داعش را عقب راند و کانتون قامشلو را در شهر تل‌ابیض به آغوش کشید. و هم‌پا با این پیروزی‌ها جبهه‌ی چپ و سوسیالیست در ترکیه چند گام مهم به پیش گذاشت. اما نماینده‌ی منطقه‌ای سرمایه‌داری لجام‌گسیخته، حزب عدالت و توسعه و هم‌پیمانانش، که حمایت ارتش امپریالیستی ناتو را پشت خود دارند، آشکارا و بی‌واهمه دست در دست داعش به روژآوا تاختند، باکور (شمال) کردستان را غرق خون کرده و در شهر پرسوس سی‌ودو جوان پیشاهنگ سوسیالیست را که عازم کمک به بازسازی کوبانی بودند به قتل رساندند. قبول‌نکردن نتایج انتخابات و اصرار حزب حاکم ترکیه بر ادامه‌ی حاکمیت سیاسی بلامنازع خود، و انکار و امحای ستمدیدگان این جغرافیا، و به آتش کشیدن دفاتر نمایندگی حزب دمکراتیک خلق‌ها در سرتاسر ترکیه، بار دیگر ماشین کشتار را با قساوتی دوچندان به راه انداخت تا کوچه به کوچه و خانه به خانه کردستان را آماج حملات خود قرار دهد. در این میان، شهر جزیره محاصره شد، و حاکمیت سرکوبگر تلاش کرد که با قطع‌کردن آب و برق و هرگونه ارتباط با دنیای بیرون، سقوط این شهر را به نشانه‌ای برای تسلیم‌شدن مردم مبارز بدل سازد. اما این شهر با ایستادگی و تقدیم ده‌ها شهید، همچون خواهران خودْ کوبانی، عفرین و سریکانی تاب آورد و خود به یکی دیگر از ستارگان آسمان مقاومت ستمدیدگان بدل شد.

ما به‌عنوان بخشی از فعالین جنبش چپ و کمونیستی ایران، که برای زنده‌ نگاه‌داشتن روایتِ کشتار رفقای مبارزمان توسط حاکمیت جمهوری اسلامی گردهم آمده‌ایم، حمایت و همبستگی خود را از مقاومت شجاعانه و مستقلِ این مردم همبسته اعلام می‌کنیم؛ و به مقاومت نویدبخش و تاریخ‌سازشان درود می‌فرستیم.

برلین ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۵


اسامی امضاءکنندگانِ بیانیه:

عسل اخوان، مژده ارسی، رحیم استخری، فریار اسدیان، مهرنوش اشترانی، لیلا اصلانی، مریم امانی، ملیحه بینش، فرزانه بهنود، لاله پاشا، ناصر پرنیان، هژیر پلاسچی، پرویز پناهی، ناصر پیمان، مصی تهم، منصور تیفوری، امیر جوادی لنگرودی، شهین چت‌ساز، سعید حبیبی، امین حصوری، اشکان خراسانی، محمود خلیلی، علی دروازه‌ غاری، ئاگرین رحمانی، بهرام رحمانی، لیلا رهیار، میهن روستا، طاها زینالی، علی سلطانی، هاتف سلطانی، عبدل سعیدی، عباس سماکار، شراره شاهد، یدی ششوانی، اعظم صفایی، عصمت طالبی، سیاوش فانی‌ زاده، فرخ قهرمانی، ستاره عباسی، ابراهیم علی‌ پور، هدایت عندلی (سیامک)، شورش کار، کاوه کرماشانی، پویان کشتکار، سیروس کفائی، محمد کلالی، سعید کلانکی، الهه کلانی، میترا کوشه، بیژن کیارسی، یاسر گلی، سیاوش محمودی، سهیلا مسافر، کیوان مصطفوی، سیامک مویدزاده، شهین نوائی، پویا نودهی، حمید نوذری، عزیز میری، منصور ه.

ترجمه‌ی انگلیسی این بیانیه را در اینجا خواهید یافت.

دیدگاه شما چیست؟