خشونت و تحقیر را متوقف کنید! | بیانیه‌‌ی جمعی علیه تضییع حقوق انسانی پناه‌جویان و پناهندگان افغانستانی در ایران

afg

دریافت نسخه‌ی PDF

اعتراض بیش از دویست نفر از اعضای جامعه‌ی مدنی ایران به تضییع حقوق انسانی پناه‌جویان و پناهندگان افغانستانی در ایران

خشونت و تحقیر را متوقف کنید!

این روزها اخبار ناگواری درباره‌ی تضییع حقوق انسانی پناه‌جویان و پناهندگان افغانستانی در ایران از هر سو به گوش می‌رسد. آنها به دلیل فقدان حمایت‌های قانونی در چرخه‌ی خشونتی قرار گرفته‌اند که به شکلی سازمان‌یافته و در جهت تحکیم سلسله مراتب قدرت اجتماعی‌-‌اقتصادی، به نفع گروه‌هایی خاص در جریان است.

ما بر این باوریم که خشونتِ جاری در جامعه که به شکلی عریان، مهاجران، پناه‌جویان و پناهندگان افغانستانی را به عنوان افرادی "غیرخودی و بیگانه" و یکی از حاشیه‌ای‌ترین اقشار کم درآمد مورد هدف قرار داده است، پدیده‌ای ساختاری‌‌ست. در حقیقت، سیاست‌های تعدیل ساختاری و در ادامه‌ی آن روند خصوصی سازی، موجب گسترش فقر و فشار بیشتر بر اقشار کم درآمد جامعه شده است. در این میان دولت ایران، آشکارا از مساله پناه‌جویان و پناهندگان سوء‌استفاده می‌کند تا بتواند از یک سو، با استفاده از نیروی کار ارزان قیمتِ کارگران افغانستانی و پایین‌ نگه داشتن دستمزد‌ها، سود بیشتر سرمایه داران را تضمین کند و از سوی دیگر با ایجاد اختلاف در طبقه‌ی کارگر و رودررو قرار دادن کارگران ایرانی و افغانستانی، بر علت اصلی بیکاری و فقر سرپوش گذاشته و پناه‌جویان، پناهندگان و مهاجران افغانستانی را عامل بیکاری‌ نشان دهد. این در حالی است که همین دولت، سیاست‌هایی را در جهت افزایش جمعیت در پیش گرفته است که حداقل طی دو دهه‌ی آینده بر شمار جمعیت غیر مولد کشور خواهد افزود. روند مزبور، علاوه بر بحران افزایش تقاضای کالا نسبت به تولید، ظهور نسلی که همچنان با بحران اشتغال روبه ‌رو خواهد بود را در پی خواهد داشت.

ما معتقدیم دولت نه تنها عزمی برای مبارزه با گسترش کینه‌های نژادی، قومی و ملی ندارد بلکه کاملا از آن حمایت می‌کند. برای مثال، در سریال‌های صدا و سیما تقابل‌های قومیتی و توهین به مهاجران ادامه دارد و روزنامه‌ها و هفته‌نامه‌های زرد، با درج اخبار اغراق شده درباره‌ی ارتکاب اعمال خلاف قانون توسط پناه‌جویان و پناهندگان، موجبات کینه‌ورزی را فراهم کرده و به شیوه‌ی زیست‌شناسان و جرم‌شناسان‌ِ سفیدپوستِ استعمارگر قرن‌های ۱۸ و ۱۹ میلادی، ریشه‌ی خشونت و جرم را نه در عوامل اجتماعی، اقتصادی و طبقاتی، بلکه در ژن و نژاد جست‌وجو می‌کنند.

مثال دیگر، اقدامات نمایشی دولت در خصوص آموزش و پرورش است. نمونه‌ی روشن آن، وعده‌ی ثبت‌نام رایگان کودکان مهاجر و پناهنده در مدارس است که بعد از گذشت ۳ ماه از آغاز سال تحصیلی منتفی می‌شود و آموزش و پرورش، شهریه‌ای سه برابر شهریه‌ی سال قبل، از این کودکان طلب می‌کند. این در حالی است که فراهم کردن آموزش و پرورش رایگان برای همه‌ی کودکان، از تعهدات رسمی ایران در پیمان نامه حقوق کودک است. تحقیر شدن کودکان افغانستانی در مدارس توسط معلمان و دانش‌آموزان، تفاوت در پرداخت شهریه و محروم‌سازی آنها از حق آموزش نشان‌دهنده‌ی آن است که آموزش و پرورش و رسانه‌، به جای ایجاد زمینه‌ای برای رشد آگاهی، به دستگاهی مبتنی بر نظام سلسله مراتبی و سنتی برای بازتولید نابرابری، کینه و خشونت بدل شده‌اند. به نظر می‌رسد دولت در اقدامی سیستماتیک قصد خروج هر چه سریع‌تر این افراد از چرخه‌ی تحصیل و ورود آن‌ها به عنوان کارگران ساده، بدون تخصص، ارزان و بی‌دفاع به بازار کار را دارد. نتیجه این عمل، بی‌سوادی و باقی ماندن پناه‌جویان و پناهندگان افغانستانی در چرخه‌ی استثمار و بازتولید نقش فرودستانه‌ی آن‌ها در جامعه ایرانی خواهد بود.

علاوه بر حق تحصیل کودکان، خانواده‌های افغانستانی، بدون دریافت کمترین خدمات، سالانه باید مبلغ هنگفتی را برای تمدید کارت آمایش به دولت پرداخت کنند. هر سال نیز مناطق بیشتری به مناطق ممنوعه برای کار و زندگی آنها اضافه می‌شود. همچنین دولت ایران برای پیشبرد مقاصد سیاسی خود، از حضور پناهندگان و پناه‌جویان افغانستانی به عنوان ابزار سیاسی برای نفوذ در منطقه، نفوذ در کشور افغانستان و فشار به سازمان‌ ملل استفاده می‌کند.

بر همین اساس، ما امضا‌کنندگان این بیانیه، خواهان آن هستیم که:

۱.  دولت جمهوری اسلامی ایران حق همه‌ی مهاجران، پناه‌جویان و پناهندگان، به خصوص کودکان را برای برخورداری از آموزش ابتدایی رایگان، بیمه‌های اجتماعی، خدمات بهداشتی و درمانی و مسکن، به رسمیت بشناسد. همچنین به حق اشتغال بزرگسالان مهاجر، پناه‌جو و پناهنده احترام گذاشته و بر اساس تعهدات بین‌المللی خود نظیر کنوانسیون ژنو (مربوط به وضعیت پناهندگان و پروتکل‌های الحاقی آن)، پیمان‌نامه حقوق کودک و میثاق‌های حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و حقوق سیاسی-مدنی عمل کند.

۲.  دولت ایران با همکاری نهادهای مدنی مستقل (و نه شبه دولتی) و فعالان اجتماعی، برای تهیه‌ی محتوای آموزشی علیه تمام اشکال نژادپرستی و تبعیض قومیتی اقدام کرده و این تولیدات آموزشی را از طریق رسانه‌ها و مدارس ترویج کند.

۳.  دولت ایران لوایحی را تدوین کند که از حقوق انسانی مهاجران، پناه‌جویان و پناهندگان در برابر تبعیض نژادی محافظت کند و حداکثر تلاش ممکن را به خرج دهد تا قانون‌گزاران این لوایح را در روند قانون‌گزاری لحاظ کنند.

۴.  مقامات به جای محدود کردن آزادی بیان و انتقادات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی از حاکمیت، نسبت به ترویج کینه و تبعیض قومی و ملی در رسانه‌ها حساس بوده و این اقدامات نژادپرستانه را متوقف کنند.

۵.  نهادهای بین‌المللی نظیر صندوق کودکان ملل متحد (یونیسف) و کمیساریای عالی حمایت از حقوق پناهندگان، با مسئولیت‌پذیری بیشتر در جهت بهبود وضعیت پناهندگان و پناه‌جویان، خصوصا کودکان حرکت کنند. همچنین برای آموزش مقامات، مسئولین، مدیران و نیروهای انتظامی درباره حقوق مهاجران، پناه‌جویان و پناهندگان برنامه‌ریزی کنند.

۶.  جامعه‌ی علمی و آکادمیک، تلاش‌های علمی خود را به بررسی آسیب‌های اجتماعی از جمله خشونت و گسترش آن در جامعه معطوف کند و با فاصله‌گیری از نظریه‌پردازی انتزاعی، با نگاهی انتقادی در جهت تغییر این واقعیت‌ها قدم بردارد.

***

اسامی امضاکنندگان:

ابراهيم مهتري، احمد شیربیگی، اشکان خراسانی، ارژنگ علی‌پور، اصغر زین‌الدین، افروز مغزی، افشین اصلانی، اکبر ترشیزاد، اکبر معصوم‌بیکی، اکرم خاتم، الهام هومین‌فر، الهه امانی، الهه کلانی، امير چمني، اميرعباس آذرم‌وند، امید اخواص، امید رسولی مجد، امیر معماریان، امیر نیک‌نژاد، امیرپوریا مهری، امین بهروززاده، امین پارسا، امین حصوری، اندیشه جعفری، ائلوار قلی وند، آدرین جلالی، آرش كيا، آرمان احمدی فرد، آریس زارعی، آزاده خرازی، آزاده خسروشاهی، آزاده فرخی، آسيه امينى، آیدین حلال‌زاده، آیلین اسدی نژاد، بابک پاکزاد، بایز افروزی، بشیر احسانی، بنفشه رنجی، بهار خسور، بهاره افقهی، بهاره صداقتی خیاط، بهاره عباسی، بهداد بردبار، بهرام دولتی، بهرام سماواتیان، بهرام شجاعی، بهرنگ زندی، بهمن ایران‌پور، بهمن تمدن، بهناز توکلی، بیان دارابی، پانيا ربيع پور، پخشان عزیزی، پروانه وحیدمنش، پروین اردلان، پریسا تنکابنی، پریسا کاکایی، پریسا کیاشمشکی، پریناز اتابکی، پویا ارسطو، پویا عزیزی، پویان مکاری، پویان کشتکار، پیمان جعفریف، پیمان حکمت پور، پیمان عیّاری، پیمان مجیدزاده، ثمر حسینی، حسام میثاقی، جلوه جواهری، حامد میرقاسمی، حسام سلامت، حسن رازقندی، حسن مرتضوی، حسين رئيسي، حسین احمدی، حسین قدسی، حمید حمیدی، حمید رضا واشقانی فراهانی، حمید مافی، حمید نوذری، خدیجه مقدم، خسروی، داوود موسوی، داوود نوائیان، درسا سبحاني، دلشاد امامی، راضیه انصاری، رشیدالدین فشارکی، رضا اسکندری، رضا جلالي، رضا حاجی‌حسینی، رضا دهقان، رضا عابد، رعنا سهرابی، رودابه پورغفار مغفرتی، روژا روشن، روژه پویا، رویا کاشفی، زهراسادات روح الامین، زهره دهقان، زیبا لاهیجی، زینب بایزیدی، زینب پیغمبرزاده، سارا اسکندری، سارا آرين مهر، سارا باری کرسفی، ساغر غیاثی، ساقی لقایی، سام محمودی سرابی، سامان جعفری، سامان رسول پور، سپيده سالاروند، ستاره سجادی، ستاره صبور، سحر قلی‌زاده، سعيد حبيبي، سعيد كلانكي، سعید آگنجی، سعید منصوری، سعید نعمتی‌پور، سعید یزدیان، سمانه قصابی، سمیرا الیاسی، سمیه رشیدی، سوده راد، سیاوش ثابت روحانی، سید ابراهیم تقوی، سیده آوا دهقانی محمدآبادی، سیمین روزگرد، سیمین کاظمی، سینا حقانی، شاپور بارکی زاده، شاداب علی بلندی، شادی امین، شادی صدر، شادیار عمرانی، شاهد علوی، شكوفه امين، شلر شلبی، شهلا باور، شهناز مظاهری، شیرین کرمانشاهی، شیوا نظرآهاری، صادق رضايى، صبرا رضايي، صفورا الیاسی، طاها زینالی، عابد توانچه، عزت دولت‌آبادی، عسل اخوان، عصمت صوفيه، علی اصغر فریدی، علی رسولی، علی عبدی، علی فاتحی، علی فتوتی، علی کلائی، علیرضا عسگری، علیرضا کاظمی، فاریا بارلاس، فاطمه اتابکى، فاطمه لیلازی، فاطمه مسجدی، فائزه حاجی آبادی، فرزانه امینی، فرزانه جلالی‌فر، فرناز گردان، فرنوش سرتنگستاني، فرهاد مرادی، فروزنده فرهادی، فروغ فرحت، فریبرز رئیس‌دانا، کامران اشتری، کاوه بنائی، کاوه رضائی شیراز، کاوه طهماسبی پور، کاوه کرمانشاهی، کاوه طهماسبی، کژال عباسی، کیاندخت کیائی، کیانوش دل زنده، گلنوش اشتری، لاله پاشا، لاله دست‌غیب، لاله رشیدی، ليدا حسينى‌‌نژاد، لیلا اسدی، مارال فرخی، ماکان مهذیقلی، مامن رضایی، ماهرخ غلامحسین پور، مجتبی کریمی، محبت رستمی، محبوبه حسین زاده، محسن شمس، محمد امیرانی، محمد بسطایی، محمد چابکی، محمد خانی، محمد رضا غلام شاهی، محمد کلالی، محمد عاشوری، محمد مهدی مومن زاده، محمدامین رفیعی نیا، محمدرضا سرداری، محمدعلی نظریان، محمدکریم آسایش، مریم صالحی، مریم عمرانی، مصطفی دهقان، مصطفی غفوری، مهناز پراکند، مهین فهیمی، مونا سیف، میترا محمودی، میترا یوسفی، مینا پاشاپور، مینا کشاورز، نازنین عین الیقین، ناهيد خيرابي، ناهید آذری، ناهید ذوالفقاری، ناهید میرحاج، نجمه واحدی، نرگس غروبی، نسترن فاضلی، نسیم تنها، نسیم فروردین، نعیمه دوستدار، نفيسه اصغري، نفيسه كمرئي، نگین حقیقی صابر، نوشین کشاورزنیا، نیکی بیگ پور، هدا امینیان، هدا زارع، هژیر پلاسچی، هما بدیهیان، هومن طاهری، هيلى فرمان، یاسمن سرهنگی، یاشار پورخامنه.

به اشتراک بگذارید

2 thoughts on “خشونت و تحقیر را متوقف کنید! | بیانیه‌‌ی جمعی علیه تضییع حقوق انسانی پناه‌جویان و پناهندگان افغانستانی در ایران”

  1. سلام و خسته نباشید تقدیم همه تان. من افغان هستم ولی در ایران درس خواندم و بزرگ شدم، دهه شصت و هفتاد اوضاع برای افغان ها به این اسفناکی نبود. اما همانطور که شما نیز به درستی اشاره کردید، تلاش سیستماتیک حکومت ایران، بزرگنمایی مشکلات حضور مهاجران افغان و سکوت مردم و جامعه مدنی ایران در برابر این ظلم آشکار باعث بوجود آمدن وضعیت فعلی شده است. 

    سپاس فراوان برای اینکه در برهوت انسان کش فعلی ایران مردان و زنان آزاد اندیشی هستند که به انسان به دیده انسان نگاه می کنند. دل هایتان گرم و صدایتان رساتر باد. 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *