یک بررسی نظری: «انتخابات و بازتولیدگری فاشیسم» | سیاوش.س.

 [دریافت نسخه PDF ] در شرایط موجودی که در آن به سر می‌بریم، خواه‌ ناخواه برگزاری انتخابات در یک کشور آن هم در سطح کلان برای تعیین رئیس دولت آینده، نمایشی به جز «گردش نخبگان» نیست. پر واضح است نخبگانی که در این عرصه حضور می‌یابند بازی در وضعیت موجود را پذیرفته‌اند و به عبارتی اصول سیاست‌ورزی آنها مطابق با بازی‌ای می‌باشد که از پیش تعیین شده و آنها نیز برای حرکت دادن مهره‌های خود در زمینی از پیش آماده، خود را مهیا می‌سازند. از این رو بهتر است حول مفهوم «گردش نخبگان» کمی به بحث بنشینیم. ماری کولابینسکا، در کتابی با عنوان «گردش نخبگان در فرانسه»، سه نوع گردش را از هم متمایز کرده است: نخست گردشی که میان دسته‌های مختلف گروه نخبهء حاکم رخ می‌دهد. دوم گردش میان ادامه‌ مطلب …

سیاست ورزی در موسم انتخابات | بخش دوم | امین حصوری

بخش دوم: از تناقض ها به سوی راهکارها (بخش اول را در اینجا بخوانید) [دریافت نسخه PDF ] خویشاوندی در شواهد و نقاط اتکاء دو رویکرد توصیف شده در بخش پیشین در کنار برخی شباهت ها و همپوشانی‌ها سرانجام در ضرورت جلب مشارکت عمومی برای رای دادن به یک کاندیدای معین با هم به طور کامل مفصل‌بندی می‌شوند. در توجیه این ضرورت و در جلب مشارکت مردمی، هر دو رویکرد به درجات مختلف (و احتمالا با ادبیاتی متفاوت) بر شواهدی معین تاکید کرده و به عوامل مشابهی تکیه می کنند. در اینجا ضمن اشاره به برخی از این مجموعه شواهد و عوامل، هر یک از آنها را با نگاهی انتقادی مورد بررسی قرار می‌دهیم:‌ – تاکید افراطی بر اینکه باید حتما در همین فضای انتخاباتی «کاری کرد»، وگرنه بازنده خواهیم ادامه‌ مطلب …

سیاست‌ورزی در موسم انتخابات | بخش اول | امین حصوری

بخش اول: مرور دو رویکرد سیاسی خویشاوند [دریافت نسخه PDF] طرح بحث: در شرایط رخوتِ مزمن و سرخوردگی عمومی شاید «فعال» شدن نسبیِ بخشی از مردم در فضای پیشاانتخاباتی را باید به فال نیک بگیریم. اما مهمتر و پیشتر از آن باید اندکی از این هیجان عمومی فاصله گرفت و جنس این «فعالیت» را به محک نقد نهاد؛ به ویژه آنکه این فضای هیجان‌زده این بار بیش از همیشه بیمارگونه می‌نماید (به برخی از سیمپتوم های این بیماری در این متن اشاره خواهد شد). تا جایی که به نقش ذهنیت عمومی در انسداد سوژه‌گی جمعی مربوط می شود، بی گمان پرداختن به دلایل این بیماری اهمیتی کمتر از پیامدهای آن ندارد. این نوشتار ‌می‌کوشد فارغ از دوگانه‌ی رایج «مشارکت یا تحریم»، رویکردهای امروزیِ مدافع مشارکت انتخاباتی را در یک دسته‌بندی ادامه‌ مطلب …

کیمیاگری در عرصه ناواقعی سیاست | محمد غزنویان

[دریافت نسخه PDF] اذعان به خصلت بحران‌سازِ دستگاه ایدئولوژیک جمهوری اسلامی، برای سالیان متمادی ترجیع‌بند اشارات نظری مخالفانش بوده است. در این برداشت، بازتولید بحران از لوازمی است که به مهار پارادایم متزلزل مشروعیت یاری می‌رساند. اگر چه این خصلت به راستی در صحنه‌گردانی سیاست ایران حائز نقش باشد، اما خود مولودِ معدود روزنه‌های امید و زمزمه‌های تغییر نیز بوده است. در واقع اصرار بر قدرت فائقه‌ی جمهوری اسلامی در بازتولید بحران و مدیریت همزمان آن، حکومت را در کسوت اژدهایی هفت‌سر بازنمایی می‌کند که خود آتش می‌دمد و خود نیز به دُم‌کوباندنی شعله را فرو می‌نشاند! این در حالی است که بحران، در مراحل تکوین تاریخی خود، خاستگاه خلاف‌آمدِ نیات حکومت نیز خواهد بود و فی‌نفسه در خویش، تعرض و تعدی به صحنه‌گردانان را نیز می‌پرواند. تنش‌ها، شکاف‌ها و ادامه‌ مطلب …

رویاهای خطرناک اسلاوی ژیژک | نویسنده: جروم روس | ترجمه: آرمین نیکنام

[دریافت نسخه PDF] توضیح مترجم: مقاله‌ی «رویاهای خطرناک ژیژک»، نوشته جروم روس، به دنبال انتشار مقاله‌ای از ژیژک با عنوان «آن‌چه چپ باید از تاچر بیاموزد»  نوشته شده است و رهیافت ژیژک مبنی بر اهمیت الگوبرداری چپ – در برهه‌ی کنونی – از شخصیت سیاسی تاچر را در کانتکستی وسیع‌تر مورد نقد قرار می‌دهد. مقاله یاد شده از ژیژک با ترجمه امیر رضا گلابی در وبسایت «تز یازدهم» انتشار یافته است. در ترجمه‌ی مقاله‌ی حاضر، هر جا که نقل قولی از مقاله‌ی ژیژک صورت گرفته، از عین عبارت ترجمه فارسی آن استفاده شده است/.  *** قدردانی نابجای ژیژک از تاچر و یک‌بام و دوهوایی او در مقابل دموکراسی مستقیم، گرایشات منجی‌گرایانه‌ی خطرناک فلسفه‌ی«رادیکال» وی را آشکار می‌کند. هنگامی که جورج اوروِل، نخستین بار دست‌نوشته‌هایش را از کاتالونیای انقلابی در خلال جنگ داخلی ادامه‌ مطلب …

در باب گسست: جزوه‌ای در بازخوانی انتقادی «جنبش سبز» | پراکسیس

دریافت نسخه PDF جزوه‌ای در بازخوانی انتقادی «جنبش سبز» «چه باید کرد»؛ پرسشی است که سوژه‌ی بالقوه تاریخ را فرا می‌خواند تا خویشتن را در پیوند با وضعیت مستقر، ابژه‌ی نگاه خود سازد؛ تا به میانجی آن راهی به سمت تحقق سوژه‌گی خود بگشاید. این پرسش هم اینک نیز پیش روی ماست، زیرا که پاسخ عامی وجود ندارد، جز آنکه انعکاسِ مدام این پرسش و بسط همدلانه آن، آن را به پرسشی «همگانیِ» ستمدیدگان بدل کند. به پرسش آنهایی که در تداوم وضع موجودْ آینده‌ای برای خود نمی‌بییند؛ آنان که به ضرورت هستی اجتماعی خود باید به مازاد وانهاده‌ی گذشته وفادار بمانند؛ تا به خود وفادار بمانند. این گذشته همان فصل مشترک همه‌ی زمان‌هایی ست که نگذشته‌اند و آمدنی‌اند؛ همه‌ی آن زمان ها که تن‌ها را به خیابان فرا خوانده‌اند: ادامه‌ مطلب …

چه باید کرد؟ و چه کسی باید آن را انجام دهد؟ | سوده بینا

 [دریافت نسخه PDF] توضیح «پراکسیس» برای بازنشر این مقاله:  در سامانه‌ی سیاسی ویران ما، انتخابات جایی است که به مثابه‌ی عرصه اصلی سیاست‌ورزی نمایانده می شود: هم از سوی حاکمان و قدرت‌مداران و هم از سوی آنهایی که (به رغم تمامی دغدغه‌ها و داعیه‌ها) در عمل – و به هر دلیل- به «سیاست مردم» پایبندی ندارند. تلاقی این دو نیت‌مندی (در پهنه انتخابات) موجب می‌شود که فضای سیاسی کشور (به رغم همه ملاحظات و محدودیت‌ها) در مقاطع پیش از انتخابات اندکی گشوده شود تا مردم حدی از حس «انتخاب سیاسی» را در صحنه‌ی تنظیم شده از سوی حاکمیت تجربه کنند و «شور و نشاط سیاسی» موقتا به جامعه بازگردد. در شرایطی نظیر شرایط کشور ما، انسداد سیاسی سالیان و سرکوب بی‌وقفه تشکل‌یابی های مستقل و خودانگیختگی های سیاسی و خیزش‌های ادامه‌ مطلب …

دورخیز سیاسی با ابژه‌ای به نام جنبش کارگری | امین حصوری

[دریافت نسخه PDF] یکم.  جریانات سیاسی اصلاح طلب در تدارک آینده سیاسی خود بار دیگر سخت به تکاپو افتاده اند (کمابیش هماهنگ با تقویم انتخاباتی، اما نه لزوما تابع این چارچوب). نیروهای اصلاح طلب برای تجدید حیات سیاسی شان، این بار به جلب امکانات اعتراضی/حمایتی طبقه کارگر نظر دوخته اند. شواهد موجود گواهی می دهند که اصلاح طلبان در ادامه منطق سیاسی خود اینک در جهت ادغام پتانسیل های اعتراضی طبقه کارگر در دستگاه گفتمانی خود خیز برداشته اند؛ این رویه، مشابه آن روندی است که در آستانه ۱۳۷۶ طی شد: یعنی «حذف ادغامیِ» پتانسیل های اعتراضی و آزادیخواهانه فضای عمومی جامعه در آن مقطع. در این جا «حذف ادغامی» به نوع معینی از فرایندهای انحصارگرایانه اشاره دارد که نخست با جذب و تصرف ایده های رقیبان/مخالفان و سپس با ادامه‌ مطلب …

تاملی بر گزینه های جنبش کارگری در ایران | امین حصوری

 [دریافت نسخه PDF] امین حصوری  محمد مالجو در مطلبی که اخیرا با عنوان «گزینه ­های جنبش کارگری در ایران» در وبسایت « نقد اقتصاد سیاسی» منتشر شده [1]، به موضوع بسیار مهمی پرداخته است که با نحوه تعیین استراتژی برای جنبش کارگری پیوند نزدیکی دارد: اینکه بخش فعال طبقه کارگر در مواجهه با شرایط پر آشوب سیاسی پیش رو چه سیاستی می تواند اتخاذ کند که در جهت منافع دراز مدت این طبقه باشد. بر مبنای دسته بندی ای که مالجو در ابتدای مقاله از مجموعه نیروهای به چالش گیرنده ی وضعیت موجود ارایه می دهد، در بخش پایانی مطلب، راهکار معقول پیش روی طبقه کارگر را همراهی با مبارزات ضد استبدادی طیف هایی می داند که خواهان دگرگونی در شیوه های کنونی زمامداری هستند، بی آنکه به دگرگونی بنیادی ادامه‌ مطلب …

در باب پهنه های ممکن «جنایت علیه بشریت» | امین حصوری

 [دریافت نسخه PDF] امین حصوری مقدمه: از تناقضات شگرف دوره تاریخی معاصر همین بس که در حالیکه بلندگوهای نظم مسلط به طور مداوم ما را با هنجارها و آموزه های «گفتمان حقوق بشر» بمباران می کنند، همزمان بخش قابل توجهی از بودجه ملی کشورها صرف تحقیقات نظامی و تولید تسلیحات و روغنکاری ماشین جنگی می شود، تا هر روز بخش هایی از محروم ترین مردم جهان سهم خود را از بمب و راکت و موشک و مین ضد نفر و خمپاره و گلوله دریافت کنند. ماهیت سیستماتیک جنایت در دوره حاضر و پیوندهای آن با نیازهای ساختاری سرمایه داری و نظام سلطه جهانی[1] خود مسبب آن است که بار مفهومی جنایت در سویه های معینی کانالیزه و مصادره شود (همانند کانالیزه شدن مفهوم تروریسم). تکرار بی وقفه جنایت های نظام مند و ادامه‌ مطلب …