چگونه مخالفت ناتمام با جنگ به مشروعیت‌بخشی آن می‌انجامد؟

[دریافت نسخه PDF] بررسی یک رویکرد نمونه – به بهانه پاسخ به مقاله «سلاح صلح» طرح بحث: با این که رویارویی ایران و غرب هنوز وارد فاز نظامی نشده، اما بدون شک پس از اعمال تحریم های سنگین و تهدیدهای مکرر، در سایه یک وضعیت شبه جنگی قرار گرفته ایم. با در نظر گرفتن تبعات فاجعه بار تحریم و جنگ، هر تلاشی که تحلیل دقیق تر شرایط امروز را راهگشای ایستادگی جمعی در برابر جنگ و مداخله جویی خارجی قرار دهد، در خور استقبال و قدردانی است. دوستان «شبکه جوانان پیشرو هلند» در مطلبی با عنوان «سلاح صلح» (1) وضعیت کنونی را در پیوند با مساله تهدیدهای نظامی بررسی کرده و گرایش های سیاسی موجود را بر اساس نحوه ارزیابی از این وضعیت و نوع مواجهه با آن دسته بندی ادامه‌ مطلب …

«جنبش» نامه نگاری و بحران سوژه گی جمعی

 [دریافت نسخه PDF] «امین حصوری»    یکم) در جامعه ای که مبارزه جمعی برای تغییر وضع موجود به هر دلیل رو به افول می رود، زمینه برای قهرمان پروری فراهم می شود. قهرمانان کسانی هستند که بخشی از نارضایتی ها و مطالبات مردم را به شیوه خود و با رویکردی معین انعکاس می دهند. فقدان جنبش های اجتماعی و پروسه های جمعی اعتراضی موجب می شود که در برابر اهمیت انعکاس (بخشی از) نارضایتی های عمومی، چگونگی و مضمون عمل این «نمایندگی اتفاقی» نادیده بماند. مردمی که خود را در برابر ساختار قدرت ناتوان می انگارند، سوژه گی نامحقق خود را در وجود و عمل قهرمان همذات پنداری می کنند. به این ترتیب سیل حمایت های معنوی به سوی قهرمان سرازیر می شود تا با تکثیر آن در رسانه های ادامه‌ مطلب …

سازمان یابی؛ از تئوری تا عمل

«طاها زینالی» مقدمه طرح پرسش «چه باید کرد» و هم اندیشی حول آن، به خودی خود حرکتی است نویدبخش که می تواند بارقه هایی از امید را در جستجوی افق های تغییر در بین کنشگران زنده نگاه دارد، خصوصا برای آنها که صدایشان در فضای جنبش اعتراضی اخیر ناشنیده ماند؛ کسانی که برای رهایی از سلطه و ستم، به جای حمل و اجرای راهکارهای سیاسی نخبگان، به فاعلیت ستمدیدگان باور دارند و برای بسط کنش جمعی در چنین مسیری هم اندیشی و چاره‌جویی می‌کنند. اما آنچه نباید از نظر دور بماند، ضرورت پایبندی به پراتیک مبارزه و مقاومتْ و پرداختن به راهکارهای عملی است. یعنی خودداری از غرق شدن در آن دست بحث های تئوریکی که بر واقعیت پیرامون ما منطبق نیست و همواره در حد تبیین نظری باقی می ادامه‌ مطلب …

در جدال با خود / پیرامون بی توجهی نسبی ایرانیان به جنبش اشغال وال استریت

امین حصوری بخشی از مردم آمریکا در رویارویی با تجربه زندگی روزمره و در اثر فشارهای اجتماعی و معیشتی پیامد بحران مالی سرمایه جهانی به تدریج به نقایص ساختارهای  حاکم پی برده اند و در سطوح مختلفی خواهان تغییر وضع موجود شده اند. شعارها و مطالباتی که این روزها در جنبش الهام گرفته از «اشغال وال استریت» در اعتراضات خیابانی مطرح می شوند، هم نحوه درک آمریکایی ها از نقایص ساختاری و هم افق خواسته های آنان برای تغییر این ساختارها را بازتاب می دهند (برآیند حداقلی نگاه انتقادی این جنبش معطوف به نارسایی نظام مالی سرمایه داری – یکی از ارکان بنبادی این نظام – و ضرورت تغییر آن است). همپوشانی بخشی از این ادراک و خواسته های جمعی با افق های نظری چپ و آموزه های سوسیالیستی در ادامه‌ مطلب …

چه باید کرد؟ و چه کسی باید آن را انجام دهد؟

 [دریافت نسخه PDF] «سوده بینا» سوال «چه باید کرد» که گاه و بیگاه اینجا و آنجا پرسیده می‌شود در شرایط خاص تاریخی اهمیت ویژه‌ای می‌یابد؛ به گونه‌ای که صرف طرح دقیق سوال و بحث و گفت و گو در مورد آن امکان تبدیل شدن به نیروی سیاسی عینی را پیدا می‌کند که به صورت بالقوه قادر است شرایط سیاسی را دیگرگون کند. شرایط خاص سیاسی که طرح این سوال را اضطراری می‌کند، معمولا شرایطی است مرزی؛ وقتی که جنبشی همه گیر اجتماعی افول پیدا کرده ولی نابود نشده؛ آتش آن فروکش کرده اما خاموش نشده؛ کم و بیش مُرده ولی هر لحظه پتانسیل احیا شدن دارد. در چنین شرایط بینابینی است که این سوال در صورتی که درست تبیین شود می‌تواند ناامیدی جمعی را به امید جمعی؛ شک و تردید ادامه‌ مطلب …